Islandia 2001

Jesteśmy na promie. Siedzimy przy piwku "Black Sheep" będąc już po śniadanku i przeglądamy mapy. Śmiało możemy stwierdzić, że znaleźliśmy się tu tylko dzięki Opatrzności. Ale po kolei:

28 czerwca 1997 r. wczesnym rankiem wsiadłem w Przemyślu do pociągu. W Krakowie dosiadł się Krzysiek i bez problemów dotarliśmy do Katowic. Tutaj pierwsze kroki skierowaliśmy do biura turystycznego, by dowiedzieć się skąd odjeżdża autobus, którym mamy jechać. W biurze porządnie nas nastraszono. Okazało się, że na naszych biletach brakuje pieczątki jego wystawcy i pani stwierdziła, że pilot może nas nie zabrać do autobusu. No to nieźle. Pojechaliśmy na dworzec. Upał, słońce wyciska z nas "siódme poty". Po godzinie 14 zaczęły zjeżdżać się autokary. Mnóstwo ludzi, huk, zgiełk, zamieszanie. Cudem odnajdujemy "nasz" autobus, oczywiście spóźniony ponad pół godziny. Dowiaduję się, że miały być dwa autokary, ale jeden, jadący z Łodzi utknął w korku i będzie czekał w Chorzowie. Obserwuję przez chwilę dwóch angielskich turystów. Zauważam w ich rozbieganych oczach przerażenie, niepewność, zdumienie? Nie znają polskich realiów i dla nich to z pewnością istny horror. Sam nie wiem jakim sposobem udaje nam się w 10 minut wcisnąć rowery i cały ogromny majdan do bagażników. Kierowca jest pełen obaw, czy drugi autobus (jak na złość właśnie ten, którym mamy jechać) weźmie nas z całym dobytkiem. Ale cyrk! W Chorzowie dogadujemy się z kierowcą, który na szczęście okazał się "życiowym" facetem. "Słono" płacąc za nadbagaż, szczęśliwi zajmujemy miejsca w autokarze i ruszamy w kierunku zachodniej granicy. [...]

OPIS	GALERIA	MAPA